Familia Carmelitana

KARMELLEVEN TEKST

Familia Carmelitana - Caritate Media Met de Liefde als Midden

De Karmelorde bestaat tegenwoordig uit twee afzonderlijke en van elkaar onafhankelijke orden: de Karmel O.Carm. en de Karmel OCD. De scheiding dateert van 1593, na de dood van Teresia van Jezus in 1582 en van Johannes van het Kruis in 1591. De oudste tak van de Orde wordt de Orde van de Broeders van Onze-Lieve-Vrouw van de Berg Karmel genoemd of Onze-Lieve-Vrouwe-broeders van de Antieke Observantie. In het latijn: Ordo Carmelitarum, afgekort O. Carm.

De geschoeiden, zoals deze kloosterlingen ook nog genoemd worden, zijn volledig uit België verdwenen, maar vormen in Nederland tot op vandaag een bloeiende provincie. De hervormde karmelieten, ook 'ongeschoeiden' of 'discalsen' genoemd, hebben zich daarentegen zowel in België als in Nederland kunnen handhaven. Deze hervormde tak van de orde, ook Teresiaanse Hervorming genoemd, heet in het Latijn Ordo Carmelitarum Discalceatorum, O.C.D. De geschiedenis van de orde kent tijden van bloei en verval. De orde deelt ook in het lot van al het religieuze leven in Europa. Zij heeft enerzijds te maken met decimering door golven van de pest, met kerkelijk wantrouwen, met politieke opvolging en met innerlijke conflicten. .

Zij kent ook perioden van diepgaande hervormingen. Ze begint nieuwe stichtingen en ze kenmerkt zich door een krachtige aanwezigheid in kerk en wereld. Hervormingen, noodzakelijk wegens aantastingen door innerlijke, ook kwantitatieve, verzwakking en wereldse verleiding van allerlei aard, heeft de orde gekend tot op de dag van vandaag.

De meest markante hervorming vond plaats in het zestiende eeuwse Spanje onder leiding van Teresa van Avila en Johannes van het Kruis. Beiden waren grote mystici en in hun geschriften uitgegroeid tot klassieke leraren van de Kerk. Helaas konden zij niet verhinderen dat deze hervorming een splitsing veroorzaakte in de orde. Hun navolgers kwamen tot de erkende stichting van een eigen orde, De Ongeschoeide Karmel.

Het is begrijpelijk dat deze twee takken van dezelfde spiritualiteit elkaar vaak met wantrouwen hebben bejegend, omdat zij als het ware elkaar hinderden in de pretentie de Karmelspiritualiteit, een eigen 'school' van gebed en geestelijk leven, exclusief te vertegenwoordigen.

De door de eeuwen heen steeds verder ontwikkelde binnencultuur van de beide Karmel-orden in Nederland en dankzij de uitbouw van de waardering en belangstelling voor de verscheidenheid in de benadering van de Karmelspiritualiteit naar buiten toe, maakt de voorheen pijnlijke concurrentie plaats en (karmel) ruimte voor uiteenlopende (cultureel/religieuze) samenwerkingsverbanden in een warme oecumene.

In die geest vierde de Karmel ( O.Carm. en O.C.D.) in 1999, het 750 jaar bestaan van de Karmel in Nederland. Er kwam een gezamenlijke uitgave tot stand naar aanleiding van de toespraken gehouden tijdens dit gebeuren in de Katholieke Universiteit Nijmegen, onder de titel : 'Met de Liefde als Midden'.

---

'Nu weer en helemaal anders staat onze spiritualiteit voor de opdracht naar God te zoeken, openheid te vinden voor de Transcedente en daartoe de tekenen van onze tijd te leren lezen.'

Almelo/Hazerswoude, juli 1999.

 

T J E U - T I M M E R M A N S - O. C A R M.------- In Memoriam

Provinciaal Ned. Provincie

 

F R I T S - T I L L M A N S - O. C. D.

Provinciaal Ned. Provincie

Het Karmelitaans Centrum voor Spiritualiteit is in 1982 opgericht door vier leden van de Ongeschoeide Karmel: Gratian Soons en Frits Tillmans zaliger, Alfons Kroese en Vic Bos. De Karmel is een beweging die zich sinds het begin van de dertiende eeuw heeft toegelegd op bezinning, diepgang en contemplatie, op de hunkering van de mens naar heelheid en voltooiing, op wat we in religieuze taal het verlangen naar God noemen. Het Centrum sluit aan bij de traditie van deze beweging en bij de ervaring van mensen van nu.

 

In het begin van de jaren tachtig ging het Centrum in op de sterk gegroeide behoefte aan onderling gesprek over wat mensen ten diepste beweegt en kan bewegen. Zo wilden de leden van de Karmel samen met anderen op weg gaan. Samen met medewerkers en deelnemers met velerlei achtergrond wilden zij kijken naar wat het leven aan mogelijkheden, krachten en geheimen in zich kan dragen.

 

Openheid en respect voor alle levensbeschouwingen waren toen en zijn ook nu een absolute voorwaarde om tot een gezamenlijk gesprek te komen waarin iedereen iets te zeggen heeft en waarbij ook God aan het woord kan komen. [...] Link om verder te lezen ...

 

Mijzelf liet ik, vergat ik;

ik drukte het gelaat aan mijn Beminde;

het al stond stil, ik liet mij gaan,

liet al mijn zorgen liggen:

tussen de witte leliën vergeten.

 

Johannes van het Kruis, Mystieke Werken.

Bestijging van de Berg Karmel, p.509

 

KARMELLEVEN.ORG

Renewal Karmelleven.NL 2001-